לא תבושי

לֹא תֵבוֹשִׁי, די עדה הקדושה,
וועט זיך מער נישט שעמען.
וְלֹא תִכָּלְמִי, לְעָלַם וּלְעָלְמֵי,
יִשְׂרָאֵל עֶבֶד נֶאֱמָן.

מַה תִּשְׁתּוֹחֲחִי, ס'וועלן ווערן גלייכע,
אלע איינגעבויגענע אידן.
וּמַה תֶּהֱמִי, און גרייט אייך צו,
מיט פרייליכע געמיטן.

בָּךְ יֶחֱסוּ עֲנִיֵי,
ס'וועט קומען די ישועה,
וְנִבְנְתָה עִיר, נאך שענער ווי פריער,
עִיר עַל תִּלָהּ.

לכה, לכה דודי, יחד כולם הודו,
לקראת כלה, א ישועה פאר אלע,
פני שבת נקבלה.

וְהָיוּ לִמְשִׁסָה, די רשעים די מיאוס'ע,
אלע שונאי ישראל.
לִמְשִׁסָה שׁוֹסָיִךְ, אלע גלייך,
צערייבן מיט אמאל.

וְרָחֲקוּ כָּל, אוועק מיט'ן עול,
הַגָלוּת וְעֹל הַשִׁעְבּוּד.
מְבַלְעָיִךְ, די וואס בייסן דיך,
וועלן אלע גיין לְאִיבּוּד.

יָשִׁישׁ עָלַיִךְ אֶלוֹקַיִך,
אלע אידן גלייך.
כִּמְשׂוֹשׂ חָתָן, פון סְעוּדַת לְוִיָתָן,
חָתָן עַל כַּלָה.

לכה, לכה דודי, יחד כולם הודו.
לקראת כלה, א ישועה פאר אלע,
פני שבת נקבלה.

יָמִין וּשְׂמֹאל, ווי פיין און וואויל,
אז יָמִין וּשְׂמֹאל תִּפְרֹצִי.
א שטיקעלע פלאָדן, פון קֵל אָדוֹן,
איז אונזער גרעסטע מוציא.

וְאֶת הַשֵׁם, אין אונזער היים,
תַּעֲרִיצוּ, וועלן מיר לויבן.
חכמה, בינה, אין די גרעסטע בחינה,
וועלן מיר אלע זיין דערהויבן.

עַל יַד אִישׁ בֶּן פַּרְצִי,
שְׁחוֹרָה אֲנִי, די שווארצע.
עַל יַד אִישׁ, א דערקוויקעניש,
וְנִשְׂמְחָה וְנָגִילָה.

לכה, לכה דודי, יחד כולם הודו.
לקראת כלה, א ישועה פאר אלע,
פני שבת נקבלה.

בּוֹאִי בְּשָׁלוֹם, ס'איז שוין נאך דעם חלום,
בְּשָׁלוֹם עֲטֶרֶת בַּעֲלָהּ.
הייליגע שאף, שטייט אויף פון שלאף,
וּבִרְנָנָה נַעֲלֶה.

גַם בְּרִינָה, מִזִיו הַשְׁכִינָה,
וועלן מיר זיין נהנה אלע.
עָתִיד כְּבַיָכוֹל, לַעֲשׂוֹת מָחוֹל,
בְּשִׂמְחָה וּבְצָהָלָה.

תּוֹךְ אֱמוּנֵי עַם,
מיר וועלן זיך פרייען אלע צוזאם.
בּוֹאִי, קום, און דריי זיך אום,
צום בּוֹאִי בְּשָׁלוֹם.

מיט דער שכינה וועלן מיר זיך פרייען,
צו מערב וועלן מיר זיך אויסדרייען,
וְנִזְכֶּה לִגְאוּלָה, לְיוֹם שֶׁכּוּלוֹ,
שַׁבָּת וּמְנוּחָה.

לכה, לכה דודי, יחד כולם הודו.
לקראת כלה, א ישועה פאר אלע,
פני שבת נקבלה.