הבט משמים וראה

הַבֵּט מִשָׁמַיִם וּרְאֵה, כִּי הָיִינוּ לַעַג וָקֶלֶס בַּגוֹיִם.

קוק אראפ פון הימל און זע,
ווי ס'איז אונז נעבעך אך און וויי,
צו שאנד און שפאט וואו מ'שטייט און גייט.

נֶחְשַׁבְנוּ כַּצֹאן לְטֶבַח יוּבָל,
לַהֲרֹג לְאַבֵּד וּלְמַכָּה, וּלְמַכָּה וּלְחֶרְפָּה,
צי איז דען שוין נישט איינמאל דאס מיט אונז געשען,
אוי באשעפער, העלף אונז שוין, ס'איז גענוג געווען.

וּבְכָל זֹאת שִׁמְךָ לֹא שָׁכָחְנוּ.

אוי אוי אוי, הבט, אוי אוי אוי, משמים וראה,
און נעם דיך אן פאר אונזער צער.
מ'איז דאך קוים צו זיך געקומען,
מ'האט זיך שוין ווידער צו אונז גענומען,
רבונו של עולם, פתח לנו שער.

נֶחְשַׁבְנוּ כַּצֹאן לְטֶבַח יוּבָל,
לַהֲרֹג לְאַבֵּד וּלְמַכָּה, וּלְמַכָּה וּלְחֶרְפָּה.

וּבְכָל זֹאת שִׁמְךָ לֹא שָׁכָחְנוּ.