חשוף

חֲשׂוֹף זְרוֹעַ קָדָשֶׁיךָ, וְקָרֵב קֵץ הַיְשׁוּעָה,
וְקָרֵב וְקָרֵב וְקָרֵב וְקָרֵב, קֵץ הַיְשׁוּעָה.

באווייז דיין כח, דיין וואונדער,
און טרייסט שוין דיינע טייערע קינדער.
מ'יאגט אונז, מ'פלאגט אונז,
מ'שלאגט אונז, אין גלות,
וְקָרֵב קֵץ הַיְשׁוּעָה.

נְקוֹם נִקְמַת דַם עֲבָדֶיךָ, מֵאוּמָה הָרְשָׁעָה,
נְקוֹם נִקְמַת דַם עֲבָדֶיךָ, מֵאוּמָה הָרְשָׁעָה.
כִּי אָרְכָה לָנוּ הַיְשׁוּעָה, וְאֵין קֵץ לִימֵי הָרָעָה,

דְחֵה אַדְמוֹן, בְּצֵל צַלְמוֹן,
הָקֵם לָנוּ רוֹעֶה שִׁבְעָה.

יתומים און אלמנות,
געוואלד, טאטע, האב רחמנות,
וְאֵין קֵץ לִימֵי הָרָעָה.

נקום, נעם נקמה,
שיק שוין דיין נחמה,
ה' גיבור איש מלחמה.

די וועלט ברענט מיט שווערע נסיונות,
דער יצר פארפירט אן א שיעור.
האלט אים נאר אפ, וועט נישט זיין מער עוונות,
וועסט זען ווי מיר לויפן נאך דיר.

חֲשׂוֹף זְרוֹעַ קָדָשֶׁיךָ, וְקָרֵב קֵץ הַיְשׁוּעָה,
חורבנות, קרבנות, פאלן אן רחמנות.
ענטפער אונז שוין, טאטעניו.

מיין קינד, איך וויין כסדר,
איך זע, דו וואנדערסט ליידער.
די שכינה, זי שרייט דאך געוואלד.

אליהו, דער געטרייער שליח,
ברענגט אייך שוין משיח,
דער תִּיקוּן הַשָׁלֵם קומט באלד.

יעצט קומט שוין דער צייט פון התגלות,
א סוף שוין צום מלכות הרשעה.
די וועלט וועט יעצט זען, מיינע קינדערלעכ'ס מעלות,
אהיים מיט די רועה שבעה.