שירנהק רינהק,(הומים צועקים)

לחן: הרה"ק מקאלוב זי"ע
מילים באידיש: רבי ישכר בעריש אייכענשטיין זצ"ל מזידיטשוב

שִׁירְנָאק רִינָאק אָהּ בַּארַאנְיאָק,
פָּאנָאס-קוּדְנָאק אָהּ יוּהַאסְנָאק,
עֶי, דֶע מָאנְדְיָא מֶעג אָהּ גָאזְדָאיַאנָאק,
אָדְיאָן סֶעינַאט אָהּ יוּהאַנָאק.

הוֹמִים צוֹעֲקִים צֹאן קָדָשִׁים,
תַּחַן עוֹרְכִים לְרוֹעֵיהֶם,
יֹאמַר נָא לַאדוֹנֵהוּ,
יִתֵּן מִסְפּוֹא לְצֹאנֵהוּ.

עס וויינען און שרייען די שעפעלעך זייער,
צו דעם פאסטעך אָן אַן אויפהער,
צו דעם פאסטעך אָן אַן אויפהער.
אוי ער זאל זאגן, פארן הער,
ער זאל געבן צו עסן, פאר די שעפעלעך מער,
ער זאל געבן צו עסן, פאר די שעפעלעך מער,

דֶע אָהּ גָאזְדָא אָסְט פֶעלֶעלִי,
וָואן אָהּ בָּאקָארבָּאן קִיסֶעדְהֶעטִי.
דֶע אָהּ יָאהַאז אָסְט פֶעלֶעלִי,
הָא אָהּ נַאיַאט אִיד טֶעלֶעלִי,
יֶעוֶוע ניאַרַארָא מֶעג שֶׁעם פֶעִי.

אֲבָל אָדוֹן מְשִׁיבֵהוּ,
יֵשׁ עוֹד צֶמַח בְּשָׁרְשֵׁהוּ.
אֲבָל רוֹעֶה מְשִׁיבֵהוּ,
אִם כֹּה יִהְיֶה מַאֲכַל צֹאנֵהוּ,
לְקַיִץ הַבָּא בַּל יַחְלִיבֵהוּ.

אבער דער הער ענטפערט אים מיט צארן,
אז אין שייער איז נאך דא קארן,
אז אין שייער איז נאך דא קארן.
אוי אבער דער פאסטעך ענטפערט אים אויף דעם,
אז ער וועט אין ווינטער, פאר די שעפעלעך נישט צו עסן געהן,
וועט ער אין זומער, זייערע מילך נישט זעהן,
וועט ער אין זומער, זייערע מילך נישט זעהן.

וָואן קֶעט הֶעט וָואד עֶׁש הַארָאם,
הָאד אָהּ סַאמָאדַא מָאט אִידֶעי וַוארָאם,
דֶע אָהּ מָאטְיֶען אָהּ סָאמַאר הַאטָאן,
טָאלַאן אָז לֶעס אָקִיט וַוארָאם,

יֵשׁ עוֹד שָׁבוּעַ אוֹ שְׁתַּיִם,
אֲשֶׁר אֲחַכֶּה לְמִסְפַּר הַצֹאן בְּכִלְיוֹן עֵינַיִם.
אַךְ שָׁם בָּא רוֹכֵב עַל הַחֲמוֹר,
אוּלַי זֶה יִהְיֶה גוֹאֵל הַדוֹר.

עס איז דא איינס אדער צוויי וואכן פארלאפן,
וואס אויף אונזער אויסלייזער, טוען מיר האפן,
וואס אויף אונזער אויסלייזער, טוען מיר האפן.
אוי דארט קומט ער, אויפ'ן אייזל'ס רוקן,

אפשר איז דאס דער אויף וועמען
מיר טוען ארויסקוקן,
אפשר איז דאס דער אויף וועמען
מיר טוען ארויסקוקן.

יָאנַאפָּאט יָאנַאפָּאט עֶידֶעש,
קֶעד וֶועשׁ קִישְׁוואוי טַארָאם,
יָאהָא אִימְבָּאן וָואן עֶי קַארְהָאם,
דֶע אָהּ יָאהַאס אָסְט פֶעלֶעלִי,
מִיג עֶן לֶעסֶעג אָהּ קֶענְדְבּוי טַארְיָא,
יָאהָא נֶעם לֶעס קַארְיָא,

שָׁלוֹם עָלַיךְ רוֹעִי נֶאֱמָנִי
סַפֶּר נָא לִי מִשְׁלוֹם צֹאנִי.
אֲבָל רוֹעֶה מְשִׁיבֵהוּ,
עַד שֶׁאֲנִי אֶהְיֶה רוֹעֵהוּ,
בַּל יֶחְסַר מִצֹאנֵהוּ.

פרידן צו דיר, מיין טייערער פאסטעך,
זאג מיר נאר שנעל וואס טוען מיינע שעפעלעך,
זאג מיר נאר שנעל וואס טוען מיינע שעפעלעך.
אוי אבער דער פאסטעך, ענטפערט עס אָן א קלער,
ווילאנג איך בין דער פאסטעך, פונעם הער,
וועט פאר זיינע שעפעלעך נישט געשען קיין פעלער,
וועט פאר זיינע שעפעלעך נישט געשען קיין פעלער.