געמיינט

איך האב אמאל געמיינט,
אז ווער ס'איז רייך איז קלוג,
און פארלוירן מיינט בלאנדזשענען אין וואלד.
ווער ס'האט דאס לעצטע ווארט, דער האט געזיגט,
און ווער ס'האט ווייסע האר, איז אלט.

איך האב אמאל געמיינט,
אז נאר אמאל צדיקים איז געווען,
און ווער ס'שרייט די העכסטע הערט מען אויס.
אלוועלטליכע מגיפות, קען שוין נישט היינט געשען,
און אז א ווארעמע היים מיינט א געהייצטע הויז.

ווי מער איך עלטער מיך,
פארשטיי איך אנדערש און מער,
אז אפילו אָן וואג, קענען זאכן זיין זייער שווער.
נישט דוקא מיט שוועבעלעך,
מיינט זיך שפילן מיט פייער,
און אפילו אָן געלט, קען מען באצאלן טייער.

איך האב אמאל געמיינט,
אז דער וואס שמייכלט, לאכט,
און זיין ביי זיך שטארק, מיינט בויען א שטארקן גוף.
און חלומ'ען א חלום,
קען מען נאר אין א בעט, ביינאכט,
און דערטראנקען ווערט מען נאר אין א ים, מיט א שיף.

איך האב אמאל געמיינט,
אז מיינע עלטערן זענען צו שטרענג,
און מיינע חברים, זיי זענען עכטע פריינט.
אן ערליכער איד ווענדט זיך,
ווי גרויס ס'איז די געדרענג,
און אז איך קען טון מארגן, דאס וואס איך טו נישט היינט.

ווי מער איך עלטער מיך,
פארשטיי איך אנדערש און מער,
אז וויינען קען מען אויך אָן א טרער.
שרייען, קען מען אויך אין דער שטיל,
און אז מיט איין ווארט, איז אסאך מאל געזאגט שוין צופיל.

איך האב אמאל געמיינט,
אז ווער ס'האט שכל, טראכט,
און פארבארגטע געלט צוריק נאך זען וועל איך.
אז ס'איז לעכטיג נאר בייטאג
און ס'איז טונקל נאר ביינאכט,
און אז יענע מעשה ליינט מען אין א בוך.

ווי מער איך עלטער מיך,
פארשטיי איך אנדערש און פיל מער,
זוכן הילף איז נישט קיין שוואכקייט,
נאר פונקט פארקערט.
זאט איז דער וואס טיילט, נישט דער וואס פארמאגט,
און אז א יאר לויפט שנעלער ווי א טאג.

איך האב אמאל געמיינט,
אז משיח וועט שוין זיין דא לאנג,
אויב נישט וועלן אידן פרובירן,
כאטש צו לעבן אין פרידן.
ס'וועט זיין סאך מער מעדיצינען,
וועלן מענטשן זיין ווייניגער קראנק,
און די וועלט וועט שוין איינזען, ס'איז נאריש פיינט צו האבן אידן.

איך האב אמאל געמיינט,
אז איך האב אמאל געמיינט,
און יעצט מיין איך אז איך מיין נאך אלץ.
אבער איך מיין אז וואס איך מיין היינט,
קומט נישט צו צו וואס איך גיי נאך מיינען,
און וואס איך מיין היינט, גיי איך אמאל נאך באוויינען.

איך האב געמיינט. איך האב אמאל געמיינט.