הומים צועקים

מחבר: הרה"ק מקאלוב זצ"ל / מילים: רבי ישכר בעריש אייכענשטיין מזידיטשוב זצ"ל

שִׁירְנָאק רִינָאק אָהּ בַּארַאנָאק,
פָּאנָאס קָאדְנָאק אָהּ יָהַאסְנָאק.
עֶי, דֶע מָאנְדְיָא מֶעג אָהּ גָאזְדָהּ יַאנְהָּאק,
אָדְיָאן סֶענַאט אָיָאנְהַאק.

הומים צועקים צאן קדשים, תחן עורכים לרועיהם,
יאמר נא לאדונהו, יתן מספוא לצאנהו.

עס וויינען און שריייען די שעפעלעך זייער,
צו דעם פאסטוך אָן אַן אויפהער,
צו דעם פאסטוך אָן אַן אויפהער.

אוי ער זאל זאגן, פארן הער,
ער זאל געבן צו עסן, פאר די שעפעלעך מער,
ער זאל געבן צו עסן, פאר די שעפעלעך מער.

דֶע אָהּ גָאזְדָא אָסְט פֶעלֶעלִי,
וָואן אָהּ בָּאקָאר בָּאן קִיסֶעדְהֶעטִי.
דֶע אָהּ יָאהַאז אָסְט פֶעלֶעלִי,
הָא אָהּ נַאיַאט אִיד טֶעלֶעלִי,
יֶעוֶוע נַארַארָא מֶעג שֶׁעם פֶעִי.

אבל אדון משיבהו, יש עוד צמח בשרשהו,
אבל רועה משיבהו, אם כה יהיה מאכל צאנהו,
לקיץ הבא בל יחליבהו.

אבער דער הער ענטפערט אים מיט צארן,
אז אין שייער איז נאך דא קארן,
אז אין שייער איז נאך דא קארן.

אוי אבער דער פאסטאך ענטפערט אים אויף דעם,
אז ער וועט אין ווינטער,
פאר די שעפעלעך נישט צו עסן געהן,
וועט ער אין זומער, זייערע מילך נישט זען,
וועט ער אין זומער, זייערע מילך נישט זען.

וָואן קֶעט הֶעט וָואד עֶש הַארָאם,
הָאד אָהּ סַאמָאדַא מָאט אִידֶעי וַוארָאם.
דֶע אָהּ מָאטְיֶען אָהּ סָאמַאר הַאטָאן,
טָאלַאן אָז לֶעס אָקִיט וַוארָאם.

יש עוד שבוע או שתים,
אשר אחכה למספר הצאן בכליון עינים,
אך שם בא רוכב על החמור,
אולי זה יהיה גואל הדור.

עס איז דא איינס אדער צוויי וואכן פארלאפן,
וואס אויף אונזער אויסלייזער, טוען מיר האפן,
וואס אויף אונזער אויסלייזער, טוען מיר האפן.

אוי דארט קומט ער, אויפ'ן אייזל'ס רוקן,
אפשר איז דאס דער אויף וועמען
מיר טוען ארויסקוקן,
אפשר איז דאס דער אויף וועמען מיר טוען ארויסקוקן.

יָאנַאפָּאט יָאנַאפָּאט עֶידֶעש
קֶעד וֶועש קִישְוואוי טַארָאם,
יָאהָא אִימְבָּאן וָואן עֶי קַארְהָאם,
דֶע אָהּ יָאהַאס אָסְט פֶעלֶעלִי,
מִיג עֶן לֶעסֶעג אָהּ קֶענְדְבּוי טאַרְיָא,
יָאהָא נֶעם לֶעס קַארְיָא.

שלום עליך רועי נאמני,
ספר נא לי משלום צאני,
אבל רועה משיבהו,
עד שאני אהי' רועהו,
בל יחסר מצאנהו.

פרידן צו דיר מיין טייערער פאסטוך,
זאג מיר נאר שנעל וואס טוען מיינע שעפעלעך,
זאג מיר נאר שנעל וואס טוען מיינע שעפעלעך.

אוי אבער דער פאסטוך, ענטפערט עס אן א קלער,
ווי לאנג איך בין דער פאסטוך, פונעם הער,
וועט פאר זיינע שעפעלעך נישט געשען קיין מעלער,
וועט פאר זיינע שעפעלעך נישט געשען קיין מעלער.