מן המיצר

מִן הַמֵצַר קָרָאתִי קָהּ, עָנָנִי בַּמֶרְחָב קָהּ.

פון טיפסטע נקודה, אין מיין נשמה,
שריי איך אויס צו דיר.
אין יעדן מצב, אין מיין לעבן,
בעט איך נאר פון דיר.

די גאנצע תהילים פון דוד המלך,
רעדט ער צו השם פערזענליך,
בַּצַר לִי אֶקְרָא, פון דעם פראבלעם.

פון די טיפעניש איז ער זיך מקשר,
צו אונזער ליבע טאטע,
געפילן עפן איך אויף נאר פאר אים.

יא, דייקא פון די צרות ווייען,
געב איך ארויס מיין געשרייען,
א לֵב נִשְׁבָּר צעבראכן פארטרערט.

איך שטויס נישט אוועק מיין חושך, ניין,
פון דעם פלאץ קום איך צו גיין,
איך בין מקבל, ס'איז מיר באשערט.